Oud leden aan het woord

OLAHW: Frank Hoens

700 700 N.S.V. Nota Bene

Of ik een bijdrage wilde leveren aan de rubriek ‘Oude Leden Aan Het Woord’, zo verzocht de praeses per mail. Overmand door inmiddels niet zo jeugdig enthousiasme zei ik uiteraard ja. Alleen bedacht ik pas later dat ik had toegezegd te schrijven voor een mij onbekende rubriek. Wat is dat voor iets ‘OLAHW’, wie hebben daar zoal tot nu toe een bijdrage aan geleverd. Een bezoekje aan de website leerde dat menig oud-lid inmiddels zijn of haar steentje had bijgedragen. Ik zag dat vriend Bernard had bericht over 30-jaar oude notariële vriendschappen en dat zijn broer, vriend Dominique, de collegegang had beschreven. Ook de andere bijdragen aan OLAHW bevatten vlammende betogen over het bloeiende en boeiende notariële studentenleven. Ook ik heb daar deel van uitgemaakt, want hoewel ik geen idee heb wanneer het precies is gebeurd (ik vermoed tegen het einde van het tijdperk Luijten), ben ik uiteraard tijdens mijn studie lid geworden van Nota Bene. Ik schrijf overigens niet voor niets ‘uiteraard’, want in die tijd werden alle notariële studenten lid. Een exercitie die toen niet meer inspanning vergde dan het enkel zeggen tijdens een borrel dat je lid wilde worden. En hoewel het bijwonen van colleges – laat ik het voorzichtig zeggen – niet echt mijn ding was, gold dat niet voor het bezoek aan de woensdagmiddagborrel. Uiteraard was de ‘lokroep’ van een biertje daar mede debet aan, maar minstens zo belangrijk was de informele en laagdrempelige wijze waarop onder de bezielende leiding van de vers aangetreden Van Mourik staf en studenten (daar) met elkaar in ‘conclaaf’ gingen. Vergis ik mij als ik meen dat het Nijmeegse notariële studentenleven zich daarmee onderscheidt van – pak ‘m beet – diens Leidse evenknie? Ik sta thans weliswaar aan de andere kant, maar ik heb de indruk dat dit laatste anno 2019 niet fundamenteel anders is. Dat geldt overigens niet voor de activiteiten van Nota Bene. Van een relatief bedeesd clubje wier bezigheden bij wijze van spreken waren beperkt tot de incidentele woensdagmiddagborrel en een bezoekje aan het landelijk congres, heeft Nota Bene zich ontwikkeld tot een bloeiende vereniging met een qua omvang en diversiteit indrukkend scala aan activiteiten waarbij het nuttige en het aangename hand in hand gaan. Het is daarom zo opmerkelijk om te constateren dat anders dan in de ‘oertijd’ nu niet iedereen die in Nijmegen notarieel recht studeert, lid wordt van de vereniging. Over de precieze oorzaak daarvan kan slechts worden gespeculeerd. Komt het wellicht door het almaar toenemend aantal studenten dat (nog) bij de ouders woont, het inmiddels wat verzwaarde ‘kennismakingsritueel’ of is er een andere reden? Ook het antwoord op de vraag of het een slechte zaak is dat niet iedereen meer lid is, hangt uiteraard van ieders eigen perspectief af. Duidelijk is wel dat iedereen die de bijdragen aan deze rubriek leest, er van overtuigd raakt dat het lidmaatschap van Nota Bene kansen en ervaringen biedt waar je een leven lang op kan (en moet) teren. En dan is het toch eigenaardig dat niet (nagenoeg) iedereen lid wordt/is.

 

Frank Hoens

OLAHW: Eri Saito

768 1024 N.S.V. Nota Bene

De eerste kennismaking met Nota Bene was in september 2007 en ja dat is dus, inderdaad, inmiddels alweer meer dan 10 jaar geleden…Jong en onbezonnen werd ik, omdat mijn mentormama’s en

-papa’s ook lid waren, lid van Nota Bene. Wat was dat een goede keuze! Want wat heb ik een aantal mooie jaren beleefd bij onze vereniging.

Zo heb ik in 2010 het Xe lustrum mogen organiseren en in 2012 het landelijk hockeytoernooi, met voor het eerst een thema. Dat was een geslaagd idee blijkt, want jaren later heeft het hockeytoernooi nog steeds een thema.

In 2010-2011 mocht ik plaatsnemen in het bestuur en dat jaar was een van mijn hoogtepunten uit mijn studententijd. Iedere maandag rond de klok van twaalf zaten wij met z’n allen in de bestuurskamer, toen nog aan de Thomas van Aquinostraat 6. Tot op de dag van vandaag heb ik profijt van de levenslessen die ik toen heb geleerd en ben ik dankbaar voor de vriendschappen die ik toen heb opgedaan.

Een ander hoogtepunt uit mijn studententijd is het LNSC van 2013 in Nijmegen. Samen met onder andere twee oud-bestuursgenoten van Nota Bene heb ik het landelijk congres mogen organiseren in de Sint Stevenskerk. Dit jaar is het aan onze opvolgers en zij gaan er ongetwijfeld een mooie dag van maken.

Naast vele uren gezelligheid, diverse vriendschappen en wijze levenslessen heeft Nota Bene mij ook een kijkje gegeven in de notariële wereld. Door diverse kantoorbezoeken en een stage wist ik dat ik na mijn studie aan de slag wilde gaan op een notariskantoor.

Sinds september 2013 ben ik werkzaam als kandidaat-notaris bij VDB Notarissen. Ik ben begonnen op zowel de sectie ondernemingsrecht als familierecht maar ik kwam er al gauw achter dat ik toch echt een Nijmeegse opleiding heb genoten. Inmiddels houd ik mij, met veel plezier, volledig bezig met estate planning/de familierechtpraktijk.

Het advies dat ik meekreeg toen ik ging studeren waarvan ik altijd dacht, ja dat zal wel, is echt waar en kan ik als werkende alleen maar beamen. Geniet van je tijd bij Nota Bene want hoe cliché het ook klinkt, de studententijd is echt de mooiste tijd van je leven!

OLAHW: Bernard Schols

1024 683 N.S.V. Nota Bene

Het notariële studentenglas is nog steeds vol

Na zo’n heerlijke dag als afgelopen donderdag in het concertgebouw de ´Vereeniging´ is het desgevraagd niet moeilijk om terug te blikken op de notariële oudheid. En dan heb ik het over de tijd waarin ik zelf als notarieel student op een Landelijk Notarieel Studentencongres de bloemetjes mocht buitenzetten. Op dit populaire congres zijn fictie en werkelijkheid nog steeds één. De deelnemer wordt niet alleen geacht veel bier te drinken, er wordt ook daadwerkelijk veel goudgeel vocht geconsumeerd. Waarom zou de notariële student ook ´genotsvoorkomend´ bezig zijn. De tijden zijn wat dat betreft in ieder geval niet veranderd. We schrijven halverwege de jaren tachtig en het betreft een om vele redenen memorabele avond in Amsterdam. Op (en na) deze bijzondere feestavond ontstond een notariële vriendschap die na meer dan dertig notariële studiejaren nog steeds bestaat. Toen was het dit Amsterdamse notariële bacchanaal (en de informele bourgondische vereniging ‘het rustende paard’) dat deze ´mysterious three´ verenigde, nu is het de bevordering van de notariële wetenschap. Het een sluit het ander overigens niet uit. Nog steeds hebben wij drie een bijzondere band, zij het thans niet alleen via het ‘LNSC-bier’, maar ook door het notariële docent- en hoogleraarschap. We krijgen de notariële studie nu ook van de andere kant te zien. We hoeven de studie gelukkig zelf niet meer te ondergaan. Het Nota Bene van toen is overigens niet meer te vergelijken met het Nota Bene van nu. Het was, behoudens de natte oftewel de alcoholische LNSC-bezoekjes, een heel braaf clubje, waarvan ik nog ooit, op een blauwe maandag, quaestor ben geweest. Studiereizen naar andere werelddelen bestonden nog niet, en het geld daarvoor ook niet. Notarissen hadden ook nog geen happy socks, maar een grijs (mantel)pak. In ‘onze tijd’ was er ook nog geen fiscale master inhouse, zodat wij met alle notariële nerds op dinsdag richting Tilburg, een soort van fiscale efteling, togen. Een reisje waar nooit iemand spijt van heeft gehad en al helemaal niet degenen die hierdoor hoogleraar notarieel belastingrecht zijn geworden. Nadat ik in Tilburg klaar was, kon ik pas aan mijn echte notariële roeping gehoor geven: promoveren. Het heeft even geduurd, maar de sterren van de executeur stralen aan de horizon. De Nijmeegse notariële studie in de ruimste zin des woords heeft mij heel veel gebracht, en… op het ‘Groot langstlevendenbal’ in 1996, zelfs een echtgenote. De ooievaar deed met de aflevering van drie lieve kindertjes de rest. Ik ben niet alleen een gelukkig, maar vooral ook een dankbaar man. Aan de vooravond van het boekenbal denk ik dan ook graag terug aan dat prachtige Nijmeegse Groot Langstlevendenbal. U weet nu waarom. Over boeken- en langstlevendenballen gesproken…Een mooier notarieel erfrechtelijk thema dan het thema van de komende boekenweek bestaat echt niet: de moeder, de vrouw!

 

Bernard Schols, Nijmegen, maart 2019

OLAHW: Maarten van den Dungen

960 720 N.S.V. Nota Bene

Enkele weken geleden ontving ik het verzoek om een bijdrage te leveren aan deze rubriek.
Op dat moment was ik toevallig op wintersport met enkele andere oud-leden. Mannen die ik heb leren kennen tijdens een van de vele activiteiten georganiseerd door onze prachtige vereniging of één van haar zusterverenigingen.

Zelf ben ik in 2008 begonnen met de studie notarieel recht en meteen lid geworden van N.S.V. Nota Bene. Uiteindelijk afgestudeerd met de master Notarieel en Fiscaal Recht en inmiddels al drie en een half jaar werkzaam als kandidaat-notaris Onroerend Goed (en sinds kort ook Ondernemingsrecht) bij Pigmans Ras Janssen Notarissen in Eindhoven, welk kantoor is aangesloten bij de NICO-kantoren.

In 2008 vonden de ALV’s nog plaats in café Vivaldi aan de Waalkade en de eerste ALV zal ik ook nooit meer vergeten, aangezien we midden in de nacht nog niet klaar waren. Hier is de basis gelegd voor mijn studietijd, waarin Nota Bene de rode draad was (en de tijdstippen ook vaak na middernacht lagen). Enkele jaren later mocht ik plaatsnemen in het 52bestuur als Assessor met als hoogtepunt het geweldige LNSH in Nijmegen en de studiereis naar Rome. Een jaar waarin ik erg veel geleerd heb.

Tijdens mijn tijd bij Nota Bene heb ik vooral veel mensen leren kennen. Niet alleen in Nijmegen, maar ook ver daarbuiten. Dat wij met enkele oud-leden op vakantie gaan had ik al aangehaald, maar ook hier in Nederland kom ik nog veel oud-leden tegen. Ook van onze zusterverenigingen.

Wat ik aan u wil meegeven is dat deze relaties/vriendschappen mij iedere dag nog enorm veel plezier opleveren. Of ik op vakantie ben, op mijn werk, op een evenement of op een congres van de KNB. Overal kom ik mensen tegen die mijn studietijd en daarmee mijzelf als persoon hebben gevormd.

Ik wens u allen succes met het verloop van uw studie en vergeet niet het nuttige met het aangename te combineren, zoals professor Schols het zo mooi kan zeggen.

OLAHW: Carlijn Ummels

682 1024 N.S.V. Nota Bene

Op 10 augustus 2013 kreeg ik van mijn mentormama een mailtje waarin ze vroeg of ik al een slaapplek had geregeld, mijn sportkleren had ingepakt en zin had in de introductieweek. Waarop ik, als aankomend student en kersverse Nijmeegse inwoonster, reageerde: ‘ik heb al heel veel zin in de introductie. Tot dan! Groetjes Carlijn’. Niet wetend wat me te wachten stond, begon ik aan mijn studententijd, waarvan N.S.V. Nota Bene een groot onderdeel zou worden.

Tijdens het openingscollege, een traditie van N.S.V. Nota Bene in samenwerking met het CNR, sprak prof. F. Schols over het belang van de ontwikkeling als student buiten de boeken, colleges en behalen van de tentamens om. Of zoals prof. F. Schols, als ik het me goed herinner, verwoordde, is een (beginnend) student: ‘een rups in een cocon die zich nog moet ontpoppen tot vlinder’. Het ‘belang’ van, wat ik maar even definieer als ‘buitenschoolse activiteiten’, werd meteen door mij en mijn mede-eerstejaars in de praktijk toegepast: de dag erna miste ik bijna mijn eerste werkgroep van het vak Inleiding tot de Rechtswetenschap door de weinige uurtjes slaap. Dat het niet de laatste late woensdagavond zou worden en ik voortaan moest zorgen dat ik niet op donderdagochtend om kwart voor negen college had, was mij duidelijk. De eerste Algemene Ledenvergadering van N.S.V. Nota Bene, die traditiegetrouw tot de late (vroege) uurtjes doorgaat, bevestigde dit nogmaals. Sinds die Algemene Ledenvergadering heb ik weinig borrels, (landelijke) activiteiten of kantoorbezoeken gemist en mocht ik zelfs plaatsnemen in het 56ebestuur: een jaar waar ik met heel veel plezier en (een beetje) heimwee op terug kijk.

N.S.V. Nota Bene heeft een hoop te bieden. Naast de vele borrels, studiereizen en landelijke feesten, waarbij je niet alleen studenten uit je eigen jaar, maar ook de (inmiddels zeldzamere) langstudeerders en studenten uit andere steden leert kennen, biedt N.S.V. Nota Bene je ook de kans om je te oriënteren op de arbeidsmarkt. Door middel van kantoorbezoeken, het landelijk congres en het jaarlijkse symposium kom je in aanraking met potentiële werkgevers. Het is aan te raden om je al tijdens je studie bezig te houden met je (notariële) toekomst en verder te kijken dan het papiertje dat je de titel ‘meester in de rechten’ bezorgt. Dankzij N.S.V. Nota Bene heb ik niet alleen vrienden en herinneringen voor het leven gemaakt, maar heb ik mij ook kunnen voorbereiden op het leven na mijn studententijd. Sinds augustus 2018 ben ik werkzaam als kandidaat-notaris bij VHN Notarissen in Heerlen (back to the roots) en Maastricht. Hoewel ik iedere dag nog meer dan genoeg nieuwe dingen leer (en dat de komende tijd ook nog wel even blijf doen), heeft mijn ervaring bij N.S.V. Nota Bene voor een goede basis gezorgd.

Kortom, zoals de originele tekst van ons verenigingslied luidt: ‘Nota Bene zal je leren hoe je beter leven kan’ (dit neemt trouwens niet weg dat Nota Bene je ook leert hoe je beter zuipen kan).

 

Met notariële groet,

 

Carlijn Ummels

OLAHW: Hung Nguyen

1024 768 N.S.V. Nota Bene

Voor notarissen en kandidaat-notarissen is december traditiegetrouw een drukke maand. Het is dan ook niet verwonderlijk dat voor deze maand een niet (kandidaat)-notaris aan het woord is. Uiteraard heb ik als ambtenaar bij de Belastingdienst genoeg tijd (lees: tijd over) om een stukje te schrijven voor onze mooie vereniging.

December is daarnaast ook een maand van terugblikken. Een maand met mooie tradities, zoals Sinterklaas, borrels, (veel) eten, cadeautjes en samen zijn met familie en vrienden. Kortom, december is altijd weer een ‘gezellige’ maand. En dit is ook precies hoe ik terugkijk op mijn tijd bij Nota Bene. Ik beschouw Nota Bene als een hechte en warme familie, die ook vol staat van de tradities. Denk aan het onlangs in opspraak geraakte Sinterklaascollege, de maandelijkse borrels, het speculeren wie volgend jaar ‘bestuur’ wordt, het eindfeest en de eindeloze ALV-avonden.

Als lid van onze vereniging zult u dit allemaal (gaan) meemaken. Wat dat betreft heeft iedereen een stem bij Nota Bene. Niet alleen komt dat tot uiting tijdens de karaokeborrels die de N.S.V. sinds dit jaar organiseert, en waar ik met veel jaloezie naar kijk, maar vooral tijdens de ALV-avonden. Tijdens de ALV komt de passie voor de vereniging het best naar boven drijven en lijkt het alsof iedereen een geel hesje draagt. Een kritische blik van de leden is van belang om de vereniging draaiende te houden. Onze minister-president zou zeggen dat ‘De N.S.V. vergeleken kan worden met een vaasje, dat door de leden wordt vastgehouden’.

Ook na mijn afstuderen afgelopen augustus heb ik kortstondig een geel hesje gedragen. Niet zozeer omdat ik protesteerde tegen de hoge brandstofaccijnzen, zwarte piet en het zorgstelstel, maar eigenlijk omdat ik gewoon bezig was met mijn verhuizing naar Arnhem. Sinds 1 oktober jl. werk ik als fiscalist omzetbelasting bij de Belastingdienst en woon ik op 10 minuten fietsafstand van kantoor. Het is voor mij de ideale stap geweest na een geslaagde studententijd. Het geeft aan dat het niet vanzelfsprekend is om de stap naar het notariaat te maken na het afronden van de studie Notarieel recht. Het is belangrijk om gedurende de studie te ontdekken waar je passie ligt.

Via deze weg wil ik u allen alvast fijne feestdagen en een gelukkig en gezond 2019 wensen. In het bijzonder wens ik alle studerende leden veel sterkte en succes toe tijdens de aankomende tentamenperiode. Ook dat is helaas een traditie. Geniet van de mooie activiteiten die Nota Bene te bieden heeft.

Hartelijke groet,

Hung Nguyen

OLAHW: William Kuijpers

400 400 N.S.V. Nota Bene

Ondanks het confronterende karakter van de titel van deze rubriek[1],

deel ik vanzelfsprekend graag mijn notariële studentenbelevenissen met het publiek.

Deze “trip down memory lane” werd mij door de praeses verschaft,

en leidde tot een speurtocht naar de almanak met 2008-2009 op de kaft.

Een vleugje trots maakt zich weer van mij meester bij het openslaan van dit boek,

wat een geweldige ervaringen, dank voor dit verzoek!

Ambitieus vlogen de vijf kandidaat-bestuursleden het nieuwe verenigingsjaar aan,

nimmer werden er door de trouwe sponsoren zoveel duiten in het zakje gedaan.

Aan animo onder de eerstejaars notariële studenten geen gebrek,

een geslaagde introductie en kennismakingsactiviteit bleken een goed vertrek.

Na een prettig debat en positieve stemming in de ALV,

volgden hamerslagen en het bestuur Kuijpers was niet langer f.t.

Notarieel Nederland verzamelde zich op 28 november 2008 in de Keizerstad,

waar een van haar coryfeeën, Professor Van Mourik, voor het laatst “optrad”.

Slechts één titel viel hem binnen het Nota Bene (ere)lidmaatschap nog te vergeven,

te weten die van beschermheer en dat voor het gehele leven.

Vermaak werd niet alleen in het Nijmeegse gezocht,

met grote gezelschappen werden de landelijke activiteiten in den lande bezocht.

Natuurlijk was de organisatie van het LNSF bij Nota Bene in goede handen,

een geweldig feest in de De Waagh met outfits uit allerlei landen.

Onderwijs werd steevast vakkundig verzorgd door het Centrum voor Notarieel Recht,

door deze docenten is bij menig rechtenstudent een degelijk juridisch fundament gelegd.

Traditioneel zorgden zij bij het openingscollege voor veel vertier,

maar wat wil men ook, een (kort) college met gratis wettenbundels, bitterballen en bier.

Aan de landsgrenzen werd ontsnapt door een gelukkig gezelschap,

een aangename studiereis naar Dubai met een (kort) verblijf in de Burj Al Arab.

Bijzondere tradities als “jas-das”, titulatuur, patriottisme en de inauguratie blijven behouden,

naar ik hoop wordt dit nog tot in de lengte der dagen volgehouden.

Een prachtige vereniging, waarvan inmiddels vele Nijmeegse notariële studenten hebben genoten,

een vereniging die ik voor eeuwig in mijn hart heb gesloten.

Nimmer had ik mij immers vooraf kunnen bedenken,

dat zij mij warme vriendschappen en zelfs de kennismaking met mijn echtgenote zou schenken.

Er resteert mij aangaande de hoofdletters in dit stuk nog een eervolle vermelding tot besluit,

hiermee heeft bestuursgenote Nathalie Bauduin immers reeds tien jaar geleden haar “Ode” geuit.[2]

[1]In het bijzonder het woord “oud”;

[2]Zie N.V.C.E. Bauduin, Notabeneficiarius 2008 novembereditie, p. 8.

OLAHW: Paul Boetselaers

1024 681 N.S.V. Nota Bene

Waarde studenten,

Met het einde van mijn middelbare schooltijd in zicht, en zoekende naar een ‘niet-standaard’ -vervolgopleiding zoals rechtsgeleerdheid, bedrijfseconomie of bedrijfskunde, viel mijn oog op de notariële studie in Nijmegen. Nijmegen was dusdanig ver weg, dat ik sowieso op kamers moest bivakkeren. Dat leek me wel wat! Ik besloot om contact op te nemen met de RU en een dagje mee te lopen met enkele studenten notarieel recht (destijds  de Ab-actis en Assessor II van Nota Bene). Zonder dat ik het in de gaten had, werd ik te zijner tijd als scholier al gerekruteerd voor de vereniging.

Ruim vijf en half jaar later kijk ik terug op een onvergetelijke tijd bij Nota Bene. Een kleine greep uit mijn studententijd bij Nota Bene zal ik u absoluut niet onthouden; maarliefst vier snoepreisjes (Marokko, Madrid – waarbij we ook een partijtje in Estadio Santiago Bernabéu hebben meegepikt -, Singapore en Shanghai), diverse commissies, tal van andere (landelijke) activiteiten en als absoluut hoogtepunt een bestuursjaar. Hierop terugkijkend meen ik dat het samenwerken in commissies dan wel het bestuur voor mij een belangrijker leermoment is geweest, dan het bijwonen van werk- of hoorcolleges over de actio pigneraticia contraria, u allen bekend.

De deuren die Nota Bene opent voor studenten die aan het begin van hun werkzame leven staan zijn enorm. Hoewel u zelf onderdeel bent van een bepaalde lichting studenten, voor mij was dat 2013-2014, leert u mensen kennen uit de minimaal vijf jaarlagen (destijds zelfs acht a negen jaarlagen) daarboven, alsook de lichtingen die daarna komen. De eerste ingangen bij potentiële werkgevers zijn daarmee gelegd. Uiteindelijk is het notariswereldje betrekkelijk, en des te fijner is het als u een deel van uw toekomstig collega’s kent.

Het bijwonen van kantoorbezoeken of andere kantoorevents was voor mij zeker een must om te ontdekken bij wat voor kantoor ik mijn carrière wilde beginnen. Ik raad iedereen dan ook van harte aan om zoveel mogelijk kantoren te leren kennen en minimaal een stage te lopen. Ikzelf heb twee stages gelopen in het tweede jaar van mijn master, waarna ik als werkstudent bij Taylor Wessing ben blijven plakken. Na het afronden van mijn studie ben ik per  1 september jl. als kersverse ‘kandidaat’ in dienst getreden bij Taylor Wessing in Eindhoven.  Sindsdien heeft het welbekende ‘kandidaatje luister even’ een andere lading gekregen.

Hartelijke groet,

Paul Boetselaers

OLAHW: Dominique Schols

580 1024 N.S.V. Nota Bene

 

 

Romantische hunkering…

Putten uit gedachten die automatisch een glimlach opleveren en die gedachten vervolgens toevertrouwen aan het papier is natuurlijk niet ongevaarlijk.
 Hoe helder de gedachten ook kunnen zijn, altijd dreigt, door enkel tijdsverloop, romantisering van de feiten en daar gruwelt de lezende notariële wetenschapper (in spe) natuurlijk van.

Mijn notariële carrière begon in 1990. Grootheden als prof. mr. M.J.A. van Mourik voor het civiele deel en nu wijlen prof. mr. R.T.G. Verstraaten  voor het fiscale deel, gaven verfrissend leiding aan een cohorte hongerige, maar zeker ook dorstige notariële studenten. Tot hier is de romantiek nog ver te zoeken. De ware romantiek trad, voor mij, pas op de voorgrond ter gelegenheid van de verwerving van het lidmaatschap van N.S.V. Nota Bene. Graag leg ik uit waarom.

In de doctoraalfase van de studie kon je in mijn tijd best gemakkelijk gewend raken aan het min of meer anoniem volgen van colleges Burgerlijk Recht of Rechtspersonen- en Vennootschapsrecht.
Kon je het, omdat Bieracademie ’t Pumpke, Discotheek Taboe (in de Vlaamse Gas) of het benedenstadse Café De Beurs (waar het rond de 24ste van de maand extra gezellig was omdat de stamgasten dan weer konden beschikken over de diverse uitkeringen) de sluitingstijd niet zo nauw namen, niet opbrengen de warmte en vertrouwdheid van je studentenledikant (in mijn geval gesitueerd in het prachtige studentencomplex Multatuliplaats) te verruilen voor de ochtendlijke harde en soms kille werkelijkheid van de dag die zich zou gaan afspelen in de betonnen omgeving van CC1… , rouwde daar eigenlijk niemand om.

Dat werd na de inauguratie bij Nota Bene allemaal anders. Héél anders.Je trad toe tot een wereld waarin je je medestudenten en de stafleden kende, zoals ook zij jou kenden.De woensdag werd een dag van hunkering.
Soms was de hunkering zo groot dat je dinsdag zelfs op tijd naar bed ging. Je colbert met Nota Bene das hingen al klaar over de stoel. Op de zitting van die stoel lag een spierwit, fris gewassen en gesteven overhemd, terwijl de Samsonitekoffer (ja over die tijd hebben we het hier) al gevuld was met nog maagdelijk papier, vulpen, een enkel Asserdeel en wat wetboeken. Omdat je wist dat het een lange dag zou worden nam je natuurlijk ook wat goederen mee die konden leiden tot een verbeterde persoonlijke hygiëne. Daarnaast vonden, je kon het immers nooit weten, ook de “Norit” en de “Natterman”, in het koffer hun plek.
Des te eerder je ging slapen des te vroeger leek de “Notariële Woensdag”aan te breken: College Erfrecht, middagpauze in het Psychologisch Lab en college Successiebelastingen stonden op het menu. Als je geluk had werd er nog een heerlijk toetje geserveerd in de vorm van een college Agrarisch Recht of Notariswet.
Dan sloeg de klok vier keer en ging je als de wiedeweerga met andere notariëlen ergens een “voorgloei- of voorpretborreltje” drinken. Niet zelden schoof daarbij ook al een staflid aan…
Om een uur of zes werd vervolgens de gang gemaakt naar ons toenmalige clubhuis: CaféTrianon aan de Berg en Dalseweg.Ik heb te lang in het notariaat gewerkt (1992-2012) om hetgeen zich rondom de bar van Trianon in de gezellige notariële beslotenheid allemaal heeft afgespeeld al te gemakkelijk aan het papier toe te vertrouwen. Artikel 22 van de Wet op het notarisambt heeft zijn sporen achtergelaten. Neem van mij aan dat ik al terugdenkend aan de Nota Bene tijd een niet te onderdrukken glimlach rond mijn mond krijg.
Corry Konings, thans door haar Pamela Anderson-achtige voorkomen bij Expeditie Robinson weer tot Bekende Nederlander gepromoveerd, overdreef in 1990 niet toen zij uit volle borst zong: “Mooi was die tijd…”

Proost…!

 

Dominique Schols

 

OLAHW: Alexander Davits

682 1024 N.S.V. Nota Bene

Met niets dan verwachtingen, enkel gebaseerd op de studententijd van mijn vader, arriveerde ik in augustus 2009 voor de introductie op de studie notarieel recht in Nijmegen.

De kennismaking met de N.S.V. Nota Bene volgde reeds later die maand. Ik verbaasde mij direct over twee zaken. Ten eerste schudde de toenmalige praeses mij de hand met een geschoren aangezicht (was het immers geen traditie dat een praeses voorzien was van enige vorm van gezichtsbeharing?). Ten tweede viel de uiting van mijn verbazing hierover niet per se in goede aarde bij de betreffende praeses. Op het moment van schrijven realiseer ik me dat dit laatste achteraf wellicht niet geheel verbazend is.

Mijn enthousiasme voor de vereniging was echter gewekt. Vanuit diverse functies heb ik in de opvolgende jaren genoten van al dat een actief lidmaatschap te bieden had. Mijns inziens is dit ook de sleutel tot een voor mij geslaagde studententijd geweest. Immers, waarom zou men zich niet inspannen voor een gemeenschap die niet alleen kan zorgen voor een vliegende start op de arbeidsmarkt, maar waar men ook gelijkgezinden ontmoet, sommige van wie ik tien jaar later nog steeds dankbaar mijn vrienden mag noemen. Dat dit alles wordt afgetopt met de nodige gesubsidieerde drank, studiereizen en diners (een combinatie van welke in de Engelse taal ”business course” wordt genoemd) mag uiteraard ook niet onbesproken blijven.

Na een introductie door N.S.V. Nota Bene begon ik mijn carrière bij De Brauw Blackstone Westbroek in Amsterdam. Hoewel ”de inhoud” aldaar altijd op de eerste plaats stond, durf ik gerust te stellen dat hetgeen ik tijdens mijn studententijd leerde van de vele nachtelijke ALV sessies minstens even nuttig bleek te zijn. Na mijn meest recente verandering van professionele omgeving, waarbij ik het notariaat verliet en mij sindsdien richt op investeringsmanagement bij het Franse Unibail-Rodamco-Westfield, zijn de bij de N.S.V. opgedane lessen werkelijk alleen maar belangrijker geworden.

Nu ik als reünist de zin en onzin van mijn studentenbestaan kan overzien (geleerd van de officieuze ondervereniging ”de Natte Kaars”, ter bevordering van langdurige douche-sessies) kan ik niet anders dan u aan te bevelen toch vooral te genieten en de N.S.V. te gebruiken als platform om te leren en om fouten te maken. De laatste zin van het verenigingslied luistert vooral achteraf bezien: Nota Bene zal je leren hoe je beter leven kan (cursivering van mij, AD).

  • 1
  • 2