Oud leden aan het woord

OLAHW: Odette Paardekooper

512 345 N.S.V. Nota Bene

Waarde lezer,

In 1984 kwam ik in Nijmegen aan om Nederlands Recht te studeren. Na 4 jaar – uiteindelijk kostte werken bij Pinoccio en Carolus Magnus ook inspanning – was ik zover om de afstudeerfase in te gaan.
Een goede vriend van mij zei dat Notarieel Recht echt heel leuk was. Privaat en Fiscaal Recht spraken me aan en dat zat mooi in het pakket. Een ander voordeel was dat ik dan nog twee jaar onder de pannen was met studeren en dat sprak me helemaal aan.
Nota Bene was een echte studievereniging. Bijna alle notarieel recht studenten waren lid; de één wat actiever dan de ander.
Van 1989 tot 1990 zat ik het bestuur met Patrick, Bas, Arnoud en Wytse. We hadden feestjes, etentjes en de nodige borrels, want er was tenslotte veel om te overleggen.
Het meest bijzondere was onze tweedaagse uitwisseling naar de universiteit in Münster o.l.v. Martin-Jan van Mourik.
Deze uitwisseling was eenmalig. Daarna mochten we niet meer terugkomen… of wilden we niet meer teruggaan?

Eind 1990 studeerde ik af Nederlands en Notarieel Recht. Als kandidaat-notaris kwam je ook toen aan het werk. Een stapje over de rivieren leek me wel wat en de eerste 2 jaar heb ik gewerkt in Den Haag. Nijmegen bleef toch trekken. Mede door mijn Nota Bene-tijd kan ik wel zeggen, ben ik bij Hekkelman notarissen geland.
Per 1 januari 2023 werk ik daar 30 jaar en ik niet alleen, twee andere Nota Bene-leden nog langer. Zo zie je maar waar dit allemaal toe kan leiden!

 

Odette Paardekooper

OLAHW: Benedict van Dam

400 600 N.S.V. Nota Bene

Terugkijkend op mijn Nota Bene-tijd?

Toen ik aankwam in Nijmegen ben ik begonnen met Nederlands Recht. Maar al gauw kwam ik tot de conclusie dat ik het civiele en fiscale recht het meest interessant vond. Ik heb toen met de studiegids in de hand gekeken hoe en of ik o.a. straf- en bestuursrecht kon vermijden.

Ook speelde mee dat ik alles wilde weten van het toen “Nieuw” Burgerlijk Wetboek. Dit was toen ik in 1991 begon ‘hot news’.

Ik kwam uit bij Notarieel Recht en ben gaan kijken bij het befaamde introductiecollege van prof. Van Mourik destijds in café Trianon. Ik was meteen overtuigd dat ik moest switchen.

Ik ben meteen lid geworden van Nota Bene (ik woonde toevallig met de toenmalig praeses in een studentenhuis). Ik voelde mij meteen thuis. De afstand tussen de hoogleraren en docenten was via Nota Bene erg klein. Nota Bene was destijds een hechte club en ik heb met een aantal vrienden “gelijk op” kunnen studeren.
In ‘96/’97 ben ik bestuurslid (assessor) geweest en later nog voorzitter van de Stichting Nijmeegse Notariële Congressen. Hiermee heb ik bestuurlijke ervaring op kunnen doen.

De woensdagochtendcolleges waren het drukstbezocht. Niet alleen vanwege de soms hilarische colleges van Van Mourik en Verstraaten, maar ook om elkaar op te zoeken, te lunchen en aantekeningen uit te wisselen.

Ook tijdens de notariële beroepsopleiding was er veel contact tussen de Nota Bene’s. Tot op de dag van vandaag het ik nog regelmatig contact. Ik kom graag terug in Nijmegen. Op uitnodiging van prof. Roes (een Nota Bene-vriend!) heb ik het gastcollege Kadaster mogen geven.

Als Nota Bene hoogtepunten kijk ik graag terug op de ‘studie’ (=café) reizen naar Keulen, Londen en Wenen, maar vooral op het Landelijke Notariële Studenten Congres in Nijmegen en het “Langstlevendebal” (met missverkiezing!). Na de goedkeuring van het nieuwe erfrecht (o.a. wettelijke verdeling) dat door ‘Nijmegen’ uiteindelijk wet is geworden, is er uitbundig feestgevierd met gesponsord bier en een live optreden van prof. Van Mourik. We hebben hiermee De Telegraaf gehaald!

Bij Nota Bene heb ik geleerd: “Work hard, play hard!”.

Benedict van Dam

Nota Bene 1992 – 1998

OLAHW: Andrea Esteves Gaspar

395 395 N.S.V. Nota Bene

Waarde lezer,

Wat een eer om een stukje te mogen schrijven als oud-lid over mijn tijd bij N.S.V. Nota Bene.

De opleiding notarieel recht ging uiteraard gepaard met een lidmaatschap bij N.S.V. Nota Bene. Al moet ik toegeven dat mijn lidmaatschap vooral kwam op aandringen van mevrouw Beens en mevrouw Van Haaren, waar ik hen nu zeker dankbaar voor ben. Het was uiteindelijk februari 2016 toen ik mij na de inauguratie – waar ik best een beetje zenuwachtig voor was – officieel lid mocht noemen van de mooie vereniging Nota Bene.

De eerste commissie waarin ik deelnam was de activiteitencommissie. Hierdoor leerde ik al snel andere leden kennen en voelde ik mij verbonden met de vereniging. Het eindfeest ‘’Temptation Weiland’’ bij Valdin vond ik dat jaar de kers op de taart. Diverse commissies volgde, zo ook de (eerste) weekendcommissie. Het eerste Nota Bene weekend bracht ons naar het pittoreske Uddel. Daar waar de denk-spelletjes populairder waren dan de stormloopbaan, waar een legendarische buikschuif door bier heeft plaatsgevonden en een verdwaalde skelter werd gevonden. If you know, you know! Kortom, een geslaagd weekend.  Zoals menig lid niet zal verbazen heb ik wel vooral “gezellige” commissies bekleed. Mijn mooiste herinneringen aan Nota Bene zijn dan ook – buiten de commissies waarin ik heb mogen deelnemen – de landelijke feesten, congressen en hockeytoernooien. Een mooi moment was onder andere het winnen van het LNSH in 2017, waarbij de beker weer mee terug mocht naar Nijmegen! Natuurlijk mag ook de maandelijkse borrel in Café Royal niet ontbreken, waar ik uiteraard maandelijks te vinden was en menig lid heb gesproken met daarna nog een mooie voortzetting tot in de late avonduren in de Malle Babbe. Voor deze mooie momenten en vriendschappen ben ik de vereniging erg dankbaar en wens ik iedereen toe. Ik had dit voor geen goud willen missen!

Het behalen van mijn master betekende (helaas) tevens het einde van een hele mooie studententijd waar ik erg van heb genoten. Sinds januari 2021 ben ik werkzaam in het notariaat op de sectie onroerend goed bij Hekkelman Notarissen, waar ik het enorm naar mijn zin heb. Doordat het aantal leden van Nota Bene bij Hekkelman goed vertegenwoordigd is, voel ik mij nog altijd verbonden met deze mooie verenging.

Aangenaam verrast was ik met de Insta post van Nota Bene met de aankondiging van “The After Party”. Ik heb erg genoten van dit (voor mij) laatste Nota Bene feestje waar ik oude en nieuwe leden heb gesproken en vooral veel heb gedanst.

Mij rest niets anders meer dan te zeggen dat jullie lekker moeten genieten van jullie studententijd en alle leuke activiteiten die nog zullen volgen!

Ik hoop met jullie het glas te mogen heffen op de volgende reünistenborrel op vrijdag 13 mei aanstaande!

Met notariële groet,

Andrea Esteves Gaspar

Andrea Esteves Gaspar

OLAHW: Thomas Massee

640 427 N.S.V. Nota Bene

Waarde lezer,

Het is mij een waar genoegen dat ik voor u een stuk mag schrijven voor de rubriek ‘Oud-leden aan het woord’. Nog niet al te lang geleden was het mijn taak om als Praeses van het 59e bestuur reünisten achter de broek te zitten voor het schrijven van een bijdrage. De collegebanken heb ik inmiddels al ruim een jaar ingeruild voor een kantoorbureau bij Dirkzwager, hetgeen mij tot op heden prima bevalt. Toch kijk ik zo nu en dan met jaloezie naar uw positie, want als ik mij weer in de dagelijkse commune naar werk begeef flitsen de momenten uit mijn studententijd aan mij voorbij. Deze mooie momenten komen grotendeels voort uit mijn tijd bij Nota Bene.

Ik ben gelijk in mijn eerste jaar begonnen met de studie Notarieel Recht en hierdoor maakte ik direct kennis met het warme bad dat Nota Bene heet. Gezamenlijk met mijn introbroertjes en -zusjes werd mij de fijne kneepjes van het notariële studentenleven uitgelegd. Zo hoop ik dat ook bij u is doorgedrongen dat het zonde is om een borrel bij café Royal of activiteiten georganiseerd door onze commissies te missen. Wij als Nota Bene uniek zijn als het gaat om het voeren van onze ALV’s en deze traditie koste wat het kost moet worden gehandhaafd. Nota Bene, vergeleken met onze zuster- en broederverenigingen, de meest actieve vereniging is. En wellicht wel het meest belangrijke, Nota Bene kan zorgen voor vrienden voor het leven.

Gelet op bovenstaande is het voor mij dan ook heel lastig om een moment uit mijn Nota Bene periode te pikken wat er met kop en schouders bovenuit steekt. Uiteraard denk ik meteen aan mijn eigen bestuursjaar en de bijbehorende fratsen en capriolen, maar ook de stedentripjes naar Singapore en Shanghai staan hoog op het lijstje. Maar ook nieuwe activiteiten toevoegen aan de Nota Bene kalender hebben voor de nodige vreugde gezorgd, denk hierbij aan het organiseren van het eerste Nota Bene symposium of deel uitmaken van het allereerste Nota Bene weekend in Uddel. Maar uiteindelijk gaat het niet om hoe gaaf de activiteiten zijn die er worden georganiseerd. Het gaat erom met wie u de activiteiten meemaakt. Ik heb het genoegen gehad dat ik vele activiteiten heb mogen meemaken met mijn vrienden, waardoor er altijd een gouden randje aan zat.

Terwijl ik dit schrijf en nalees betrap ik mij erop dat ik zo nu en dan nog steeds schrijf in de wij-vorm, zo diep kan het gevoel gaan en zo actief is het Nota Bene hart nog aan het kloppen. Ik hoop dat u zich kunt identificeren met mijn gevoel over Nota Bene of dat mijn betoog u heeft overgehaald om actiever betrokken te raken bij Nota Bene. Voor de nog twijfelende student wil ik opmerken dat u geheel vrij staat in uw keuze in hoeverre u wilt meedelen in de feestvreugde. Zoals onze Pauperkabouter en Ronnie Flex ooit poëtisch verwoorden: “Niet omdat het moet maar gewoon omdat het kan ja“.

Ik dwaal inmiddels af en dat betekent dat het tijd is om een eind te breien aan dit stuk. Ik sluit af met het verzoek aan u om onze mooie vereniging en haar tradities in stand te houden en deze tegelijkertijd aan te vullen met nieuwe memorabele tradities waarover men in de toekomst zal blijven spreken.

Met notariële groet,

Thomas Massee

OLAHW: Mark Perlot

512 512 N.S.V. Nota Bene

Waarde lezer,

Toen ik in 2005 een stukje tekst aanleverde voor de Lustrum Almanak ter ere van het IXe lustrum van N.S.V. Nota Bene stelde ik me in die tekst al voor hoe het zou zijn als ik tien jaar later gevraagd zou worden om nog eens iets te schrijven voor N.S.V. Nota Bene, de vereniging die me toen en nu nog altijd na aan het hart ligt. Zo zijn er ineens geen tien, maar zeventien jaar voorbij. Time flies…

Ik keek op de website van Nota Bene en zag de foto’s van nu en die foto’s schetsen een herkenbaar beeld. Zo was het in mijn tijd ook. Vanaf 2001 tot 2006 was ik lid en ik was praeses tijdens het bestuursjaar 2002/2003. Een heerlijke en ook wel vormende tijd was het, die begon op het krukje bij de inauguratie ALV met de scherprechters en eindigde in een vol café aan de Hertogstraat met het aanheffen van ‘kandidaatje’ op mijn afstudeerborrel. De studiereizen waren toch wel de absolute hoogtepunten van ieder verenigingsjaar. Gewoon met de bus vanaf de Wedren naar Parijs, Praag of een andere Europese hoofdstad en niet naar een of ander Mickey Mouseoord zoals Dubai.

De sectie notarieel recht stond destijds onder de leiding van prof. Van Mourik en ‘Het Nieuwe Erfrecht’ was een belangrijk thema tijdens mijn studie. Samen met de sectie organiseerde we in januari 2003 het langstlevende bal, waar iedereen z’n oude BW in een lijkkist kon gooien en onder muzikale begeleiding van Ronnie van de Sjonnies het nieuwe Boek 4 welkom kon heten. Het werd een legendarisch feest. De kist figureerde op menig foto die nacht en toch kon ik hem in redelijke staat nog terug brengen naar de begrafenisondernemer in Oss waar we hem van hadden geleend. Daar is nog iemand in begraven.

Met veel plezier denk ik ook terug aan het IXe Lustrum waar we destijds veel tijd en liefde in hadden gestoken, een zeiluitje in Friesland; een symposium; lustrumborrel en gala in De Waagh met alle verenigingen van de BNS, als lustrumcommissie waren we daar erg trots op.

Veel van de vriendschappen gesloten tijdens mijn verenigingsleven duren voort tot op de dag van vandaag en de contacten toen opgedaan zijn veel waardevoller gebleken dan LinkedIn of welk ‘sociaal’ medium dan ook.

Tenslotte richt ik me even rechtstreeks tot jou, (aspirant) student notarieel recht te Nijmegen. Jij bent COVID beu en zoekt naar vertier, gezelligheid en je hunkert naar een studiebiertje, of twee? Je krijgt er geen spijt van: word lid.

Beste groet,

 

Mark Perlot

Praeses i.t. 02/03

OLAHW: Patricia Konings

1024 683 N.S.V. Nota Bene

Toen ik gevraagd werd als reünist een stukje te schrijven heb ik meteen ja gezegd. Ik heb goede herinneringen aan mijn Nijmeegse tijd en Nota Bene.

In mijn doctoraal Notariaat, we hebben het over 1984/85, zwaaiden professor Luijten en mevrouw professor Meijer de scepter.  In de collegebanken was een strikte plaatsbepaling.

De oudstejaars studenten zaten vooraan, omdat aan hen de vragen werden gesteld. De jongere jaars schoven elk jaar een bank naar voren. De examens waren mondeling en er werd alvast getest of er voldoende kennis aanwezig was. Iedereen kende elkaar, we waren in totaal met ca 35 studenten.

De studentenvereniging Nota Bene bestond al en is dat jaar nieuw leven ingeblazen. Er kwam een actief bestuur, we hadden borrels en feesten. Hierbij was de staf ook aanwezig.

Na mijn afstuderen ben ik wetenschappelijk medewerker Notarieel recht geworden. Ik gaf de vakken Openbare registers en kadaster, Werkstukken Erfrecht en Wet op het Notarisambt. In die jaren waren vrijwel alle notariële studenten lid Nota Bene en we gingen met z’n allen naar de jaarlijkse studenten congressen. In 1990 ben ik de notariële praktijk in gegaan in ‘s-Hertogenbosch. Mijn medestudenten en de studenten die bij mij in de collegebanken zaten ben ik geregeld tegengekomen bij cursussen in de regio en bij jaarvergaderingen. Die contacten zijn altijd plezierig.

Ik wens Nota Bene veel succes toe en dat de leden elkaar in de notariële praktijk ook weten te vinden.

Patricia Konings

OLAHW: Bente van ’t Sant

709 1024 N.S.V. Nota Bene

Waarde lezer,

Wat een eer om een stukje te mogen schrijven over mijn studententijd, en in het bijzonder mijn tijd als lid bij N.S.V. Nota Bene. Vier maanden geleden heb ik pas afscheid genomen van mijn studententijd, maar inmiddels ben ik al helemaal geïntegreerd in het werkende leven als kandidaat-notaris bij Dirkzwager. Ik neem u even mee naar het begin van mijn studententijd, september 2014. Ik ben begonnen met de studie rechtsgeleerdheid. Na een mooi introductiepraatje van de heer F. Schols over het notariële recht (alhoewel ik eerlijk moet bekennen dat ik voornamelijk werd overgehaald door het feit dat het publiekrechtelijke tweede jaar van rechtsgeleerdheid niet voorkwam in de notariële studie), ben ik na mijn eerste jaar overgestapt naar notarieel recht.

Pas in 2017 werd ik lid van Nota Bene, omdat ik besefte dat ik toch graag wat medestudenten bij mijn studie wilde leren kennen en wellicht dat ik dan wel de moeite nam om alle colleges bij te wonen (zoals u ziet was het geen wonder dat ik 5 jaar deed over mijn bachelor). Ik moet eerlijk bekennen dat de drempel toch hoog was om alleen, zonder iemand te kennen, naar een kennismakingsactiviteit en de inauguratie te gaan. Het waren de leuke leden en het warme welkom van het bestuur dat mij overhaalde om toch lid te worden en dat was het begin van een prachtige studententijd bij Nota Bene.

Als actief lid was ik vaak te vinden op de vele gratis borrels, ALV’s en andere informele activiteiten die werden georganiseerd, met als hoogtepunt de studiereis naar Shanghai. Daarnaast probeerde ik bij te dragen aan de vereniging door mij in te zetten in verschillende commissies, wat vooral heel leerzaam en gezellig was. Kortom, lid zijn bij Nota Bene was een verrijking van mijn studententijd waar ik waardevolle vriendschappen aan heb overgehouden. Mijn advies aan u is dan ook om gebruik te maken van alles wat Nota Bene u kan bieden. Leer leden kennen op de vele informele activiteiten, maar onderschat niet het belang van de formele activiteiten. Kantoorbezoeken, het congres en het symposium zijn allemaal manieren om kantoren, en jouw mogelijk toekomstige werkgever, te leren kennen en te zien wat bij jou past. Het is cliché maar waar: de studententijd is de tijd van uw leven. Ik hoop dat u, net als ik, een fantastische tijd beleeft bij Nota Bene!

Met notariële groet,

Bente van ‘t Sant

OLAHW: Thea Sperling

846 1024 N.S.V. Nota Bene

Toen ik in 1986 begon met de Notariële Studierichting, was ik van plan me niet anders te gedragen dan in de twee daarvoor liggende jaren: hard studeren en geen tijd verliezen aan contact met medestudenten. Bij massaal gevolgde colleges kon je je in anonimiteit verschuilen, maar het clubje notariële studenten was daarvoor te klein. De colleges werden gegeven in gewone klaslokalen, prof. Luijten sprak zijn studenten bij naam aan en je leerde mekaar snel kennen. Lidmaatschap van Nota Bene leek me in eerste instantie niet nodig, tot ik hoorde dat dit onverstandig zou zijn, omdat prof. Luijten en prof. Meijer ook op de bijeenkomsten kwamen en bijhielden wie er allemaal aanwezig was. Prof. Luijten had er ooit voor geijverd om de studentenvereniging weer nieuw leven in te blazen, en zag het liefst dat iedereen lid werd. Veel tijd zou het lidmaatschap waarschijnlijk niet in beslag nemen, leek me. Als eerste werd er geregeld dat wij, als Nota Bene, op 21 november 1986 naar Heerlen zouden gaan voor het bijwonen van de inaugurele rede van prof. Meijer voor de Open Universiteit. Ook hierbij voelde onze aanwezigheid min of meer als verplicht. Iemand die besloot níet mee te gaan, kreeg een half jaar later extreem moeilijke vragen bij het tentamen Personen- en Familierecht, kreeg een 5 en moest voor de herkansing naar Heerlen komen…
Prof. Luijten toonde altijd veel belangstelling voor de studenten. Tijdens de kerstborrel van Nota Bene vroeg hij bijvoorbeeld aan iemand waar zij woonde, en toen zij hem in een opwelling uitnodigde eens op de koffie te komen, heeft hij daar inderdaad in september het jaar erop gevolg aan gegeven. Als mensen tijdens een college een vraag correct beantwoordden, wekte hij de indruk hier oprecht verguld mee te zijn. Bij mij heeft dit het positieve effect gehad dat ik voor zijn colleges de stof extra goed bijhield, zodat ik hem niet hoefde teleur te stellen met een fout antwoord. Mijn getoonde aandacht en leergierigheid waren denk ik aanleiding voor prof. Luijten om mij begin april 1987 te vragen de nieuwe student-assistent te worden. Ik vond het een enorme eer, tot ik vernam dat er weinig animo bleek te zijn voor deze post, en wel omdat er naast voor prof. Luijten ook voor prof. Meijer gewerkt zou moeten worden, die minder prettig in de omgang was. Na haar huwelijk met prof. Luijten was zij overigens een stuk schappelijker geworden.
Bij het studentencongres op 10 april 1987 in Leiden werd veel gesproken over de opvolging van Henk van Doorn, die binnenkort zou aftreden als voorzitter van Nota Bene. Mevrouw Konings drong er bij ons op aan ons beschikbaar te stellen als voorzitter om te voorkomen dat Caroline van Haaren dat zou worden; zij zou namelijk Nota Bene willen koppelen aan de Burgerrechtelijke vereniging. Caroline viel bepaald niet in de smaak omdat zij te vrijgevochten overkwam vergeleken met de rest van de “brave” notariële studenten. Tijdens dit congres ontmoetten we prof. Van Mourik voor het eerst. Iedereen was zeer benieuwd hoe deze zijn invloed op de Nijmeegse notariële studierichting zou laten gelden; hij had al aangegeven de lessen informeler te zullen maken.
Op 27 mei namen Luijten en Meijer afscheid van de studenten met een feestelijke bijeenkomst in het Kasteeltje. Zij zongen voor ons een paar operette-duetten, waarbij Anne van Melis op de piano begeleidde. Ook van onze kant werden verschillende liederen ten gehore gebracht, vaak met zelf bedachte teksten. Luijten’s officiële afscheidsreceptie was op 23 september.
Op 4 juni 1987 was er een vergadering van Nota Bene waarin Henk van Doorn aftrad als voorzitter en Caroline van Haaren hem opvolgde.
De frisse wind die door de komst van prof. Van Mourik zou gaan waaien, had direct effect op het aantal nieuwe notariële studenten. Meldden zich normaliter zo’n 10 nieuwe studenten bij het college van mevr. Konings, nu waren het er 28. Prof. Van Mourik’s eerste colleges waren op 30 september 1987. Hij was niet van plan de stof nog over twee jaar verdelen. Ook vond hij een presentielijst niet nodig. Als hij dan onder ’t college mevrouw Konings’ verontruste blik waarnam, zei hij “Komt wel goed, Patricia, komt wel goed”. Waarschijnlijk had ze hem er nog niet op gewezen dat zij als “mevrouw Konings” aangesproken wenste te worden.
Prof. Van Mourik heeft gelijk werk gemaakt van het aanpassen van de examenregeling. Niet langer hoefden de vier hoofdvakken binnen een tijdsbestek van acht weken afgelegd te worden. Ieder vak mocht nu afzonderlijk worden gedaan, de cijfers bleven staan en er kon worden afgestudeerd op het stageverslag.
Prof. Luijten was nog tot 1-1-1988 examenbevoegd en hij en prof. Meijer verschenen nog regelmatig op de KU, zodat ik zowel voor hen als voor prof. Van Mourik klusjes als student-assistent verrichtte. Voor prof. Luijten behelsde het werk hoofdzakelijk noten en andere artikelen uittypen, maar nu hij met emeritaat was, zou hij veel meer aan schrijven toekomen en ook stonden er herdrukken in de planning. Dit zou dan mijn vierde bijbaantje worden (naast student-assistentschap vMourik/Konings, typewerk Actioma, twee dagen per week op een notariskantoor werken) en dit werd me teveel; ik had geen tijd meer om te studeren. Dus besloot ik alles op te zeggen, behalve het werk op het notariskantoor. Dit werd mij niet in dank afgenomen door prof. Luijten.
In maart 1989 ben ik afgestudeerd. Het werken op een notariskantoor beviel me niet en na korte tijd heb ik mijn bul in de bomen gehangen en ben iets anders gaan doen.
Terugdenkend aan deze tijd, geloof ik dat dit een van de mooiste periodes in mijn leven is geweest. Het studentenleven biedt vrijheid. Je bent eigen baas en bepaalt zelf hoeveel tijd je aan je studie besteedt dan wel aan andere dingen in ’t leven. Je toekomst staat nog open.
Ik besef dat in dit relaas weinig over Nota Bene te vertellen was. Deze studentenvereniging heeft moeten groeien; dit was de beginperiode. Mijn bijdrage als oud-lid van Nota Bene zal hopelijk voor de studenten van nu een kijkje bieden in een heel andere tijd. Die tijd komt nooit meer terug. Ik ben dankbaar dat ik het heb mogen meemaken.

Thea Sperling

OLAHW: Michael Shousha

945 710 N.S.V. Nota Bene

Waarde lezer,

Het is mij een waar genoegen om u middels deze weg wat te mogen vertellen over mijn persoonlijke ervaringen gedurende mijn studententijd. Aangezien mij gevraagd is om u te voorzien van enkele ‘tips’, zal ik u (naast een aantal persoonlijke (levens)ervaringen) als alwetende wijsgeer voorzien van enkele ‘adviezen’.

Er zijn weinig verenigingen waar ik gedurende mijn studietijd geen kennis mee heb gemaakt. Toch moet ik bekennen dat geen enkele vereniging mij het gevoel heeft gegeven zoals ik dat bij Nota Bene heb ervaren. Voordat ik verder ga met het verheerlijken van Nota Bene, zal ik voor de onpartijdige toeschouwer alvast een eerste tip meegeven: oriënteer u zo breed mogelijk en grijp iedere kans aan om nieuwe mensen en (rechts)gebieden te leren kennen. Het klinkt cliché, maar uw studietijd is de tijd waarin u zich bij uitstek kunt ontwikkelen op verschillende vlakken. Zodoende komt u erachter waar daadwerkelijk uw interesses liggen.

Nota Bene organiseert naast activiteiten die bijdragen aan inhoudelijke verbreding, ook informele activiteiten die minstens net zo waardevol zijn voor het verloop van uw (studie)loopbaan. U leert hiermee niet alleen uw gelijkgestemde kennen, ook kunt u vriendschappen voor het leven opbouwen. Deze vriendschappen vergemakkelijken niet alleen het bemachtigen van aantekeningen, maar wellicht kleven er ook andere voordelen aan deze vriendschappen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het verdere verloop van uw notariële carrière. De notariële wereld is een kleine wereld, dus kijk alvast met wie u in de toekomst zeker (n)iets te maken wil hebben.

Inmiddels heb ik gekozen voor een andere route dan het notariaat. Desondanks blijf ik (mede dankzij Nota Bene) regelmatig in contact met oud-studiegenoten. Er zijn ontelbaar veel redenen waarom uw lidmaatschap een bijdrage levert aan uw algemene ontwikkeling. Wellicht leert u tijdens uw lidmaatschap meer over het legendarische verhaal van een Formule 1 coureur die tijdens het Nota Bene weekend zijn skelter op mysterieuze wijze bij de toiletten had geparkeerd, hoe wij tijdens een studiereis in Shanghai het ‘Kareltje’ hebben benoemd tot nationale munteenheid van China, wie de gezichten zijn achter de befaamde slogans uit de almanakken en last but not least: hoe u GIGA kunt genieten van uw studententijd.

Kort en goed, een wijze man zei ooit dat kennissen minstens net zo belangrijk zijn als kennis. Met een lidmaatschap bij Nota Bene ontwikkelt u beide.

Michael Shousha

OLAHW: Kristel Beens

377 613 N.S.V. Nota Bene

Waarde lezer,

Toen ik werd gevraagd door mevrouw de Praeses om een stukje te schrijven in de rubriek ‘Oud-leden aan het woord’, leek mij dit uiteraard erg leuk. Hoewel het kortgeleden is dat ik ben afgestudeerd, zal ik u proberen mee te nemen in mijn avonturen met N.S.V. Nota Bene. Net zoals velen ben ook ik eerst begonnen op Rechtsgeleerdheid. Na een jaar begon het te knagen om toch de keuze te maken voor Notarieel Recht, zeker gezien mijn interesse uitging naar de privaatrechtelijke vakken. Toen ik de keuze had gemaakt kende ik N.S.V. Nota Bene op dat moment nog niet echt.  Daar kwam echter verandering in toen ik woonachtig werd bij oud-bestuurslid, mevrouw Van Haaren. Hoewel zij enorm enthousiast was, ben ik niet direct overstag gegaan. Zonde, achteraf gebleken, want ik heb een mooie tijd gehad bij N.S.V. Nota Bene. De kantoorbezoeken, de mooie herinneringen en de vele vriendschappen welke je hebt opgebouwd, zou ik namelijk voor geen goud willen missen. Zoals menig Nota Bene lid kan bekoren, zijn mijn mooiste herinneringen toch wel aan de borrels, de ALV’s en de landelijke activiteiten, zoals het hockeytoernooi, congres en feest. Het zal u dan ook niet verbazen dat ik voornamelijk commissies heb bekleed waarbij gezelschap en borrelen de hoofddraad waren. Aan al het moois komt een einde en ten tijde van corona ben ik afgestudeerd. Hoewel de feestjes en partijen een leuke aanvulling zijn geweest van mijn studententijd, merk ik nu meer dan tevoren waar het bij N.S.V. Nota Bene voornamelijk om ging, namelijk samenhorigheid. Ten tijde van solliciteren en daadwerkelijk werkzaam zijn in het notariaat komt goed naar voren wat je hebt aan deze prachtige vereniging. Een belletje hier, een appje daar, iedereen staat voor elkaar klaar en wil met je meedenken aan je toekomstplannen. Gezien het best spannend kan zijn als je klaar bent met studeren en de ‘echte’ wereld op je afkomt. Daarmee heeft N.S.V. Nota Bene mij vele handvatten gegeven om te beginnen aan een nieuw hoofdstuk van mijn leven. Voor nu wil ik u adviseren om te genieten nu het eindelijk weer kan en hopelijk brengt N.S.V. Nota Bene u net zoveel als het mij heeft gebracht!

 

Kristel Beens